lolasc's posterous

Πως είναι δυνατόν να είναι τόσο ανίκανοι?

Αυτό που έχει ενδιαφέρον με τους Αγανακτισμένους είναι ότι αποφάσισαν να λειτουργήσουν πολιτικά, αν όχι σε επίπεδο σκέψης, τουλάχιστον σε επίπεδο πρακτικής. Η περίφημη συνέλευση είναι σίγουρο ότι θα εισάγει πολλούς σε έννοιες που αγνοούσαν ή απέφευγαν. Την πολιτική απόφαση και την πολιτική πράξη. Και είναι εξίσου σίγουρο ότι πολλοί θα εκπλαγούν.

Θα εκπλαγούν συνειδητοποιώντας ότι από τους 80000 συμμετέχουν στις συνελεύσεις το πολύ 1000 (που θα βαίνουν μειούμενοι) υλοποιώντας αυθόρμητα και στρεβλά την έννοια της εκπροσώπησης την οποία ξορκίζουν φωναχτά με αιτήματα για δήθεν άμεση δημοκρατία. Θα αναρωτηθούν τα θεμελιώδη περί εκπροσώπησης και αποτελεσματικότητας της μαζικής συμμετοχής. Θα πιεστούν να λάβουν δύσκολες αποφάσεις για τις οποίες θα μετανιώσουν όπως η πρόταση για παρανομία της Χ.Α. . Θα δουν τι σημαίνει να μην τραβάνε όλοι και κάποιοι να προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις καταστάστάσεις. Τελικά θα νιώσουν την ανηφόρα του να εκτείθεσαι πολιτικά και ένας λαός να έχει τα μάτια του πάνω σου. Να συνυπάρχεις με ανθρώπους που την ώρα της απόφασης σφυρίζουν εξυπνακίστικα. Θα δουν ότι ο πολιτικός οπορτουνισμός και η αλητεία δεν χρειάζονται απαραίτητα χρώμα και κομματικό brand. Ότι στο κάτω κάτω της γραφής, η πολιτική είναι δραστηριότητα ανθρώπινη και σέρνει μαζί της τις ασχήμιες του ανθρώπινου είδους.

Θα βρεθούν αντιμέτωποι με όλα εκείνα τα δύσκολα της πολιτικής τα οποία απ'έξω είναι σχεδόν αόρατα. Και ίσως τότε δώσουν μία τελική απάντηση στο ερώτημα που τους βασανίζει: "Πως είναι δυνατόν να είναι τόσο ανίκανοι?"

Posted

Απαιτήσεις για ένα άλλο Αύριο

Ο Γιάννης Μπουτάρης και ο Γιώργος Καμίνης βρέθηκαν στο μάτι μιας υπέρβασης. Όχι τόσο δικής τους, όσο όλων όσων, έξω από κομματικές επιταγές και κατευθύνσεις, αποφάσισαν να στηρίξουν κάτι που μοιάζει πρωτοφανές για τους δύο μεγαλύτερους δήμους της χώρας: την ανεξαρτητοποίηση της διαχείρισης τους από κομματικούς μηχανισμούς και την εγκαθίδρυση του πολίτη στον πυρήνα της αυτοδιοίκησης. Ρομαντική προσέγγιση; Ίσως, αλλά σε καμιά περίπτωση μη-ρεαλιστική, μια που σήμερα ξυπνήσαμε με το Γιάννη και το Γιώργο δημάρχους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Πριν λοιπόν διάφοροι αυτόκλητοι κομματικοί «νικήτες» αρχίσουν να κατασπαράζουν την ελπίδα που οι νίκες αυτές σηματοδότησαν, ας καταγράψουμε τι κατ’ ελάχιστο αναμένουμε από την υπέρβαση αυτή ως πολίτες και τι απαιτούμε και από τους δύο:

1.Πλήρη και Απόλυτη Διαφάνεια: Ξεκινήστε την καταγραφή απο τώρα. Επειδή την κασσέτα παραλάβαμε χάος την ξέρουμε απέξω πριν καν παίξει, φροντίστε να μας δώσετε τεκμηριωμένα στοιχεία και ξεκάθαρη αναφορά για το τι έχετε και έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Να το πούμε τεχνοκρατικά; Αναλύστε μας την υφιστάμενη κατάσταση. Δεν σας δίνουμε καμία περίοδο χάριτος: σας κάναμε τη χάρη να σας εκλέξουμε για να σταματήσουμε να κάνουμε χάρες σε πολιτικούς και να αναμένουμε να μας τις επιστρέψουν. Αν οι υφιστάμενες δημοτικές αρχές δεν σας βοηθούν σε αυτό το πολύτιμο χρονικά διάστημα μέχρι την επίσημη έναρξη της θητείας σας (1/1), καταγγείλτε ονομαστικά αλλά χωρίς εμπάθειες ποιός και πως το κάνει και φροντίστε για τις νόμιμες κυρώσεις αν και όπου υπάρχουν. Μόλις με το καλό αναλάβετε, ξεκινήστε από την επόμενη την πλήρη και αδιάκριτη δημοσιοποίηση όλων των στοιχείων (οικονομικών, αποφάσεων, αναθέσεων) στο διαδίκτυο αλλά και στα λοιπά μέσα ενημέρωσης. Αν δεν το κάνετε αποτύχατε πριν ακόμη ξεκινήσετε.

2. Αξιοκρατία και Ανοιχτή Πρόσβαση σε Όλους: Καταρχήν επιλέξτε τους συνεργάτες σας αξιοκρατικά και με κριτήρια που αφορούν στο έργο που έχουν να υλοποιήσουν. Χωρίς κολλητιλίκια, εξυπηρετήσεις αλλά και κομματικούς ευνουχισμούς. Μην τυχόν δημιουργήσετε κλίκες, φέουδα, αυλές και παρατρεχάμενες ουρές που θα διαβρώσουν την εμπιστοσύνη μας. Κερδίστε με τη στάση σας αυτή και όλους όσους δύσπιστα, αλλά και πολύ δικαιολογημένα σε πολλές περιπτώσεις, απείχαν. Μη ξεχνάτε ότι είστε μεν δήμαρχοι, αλλά μιας ελάχιστης μειοψηφίας που ακόμα και αυτή σε πολλές περιπτώσεις σύρθηκε με βαριά καρδιά στο παραβάν: το μεγαλύτερο σας χρέος είναι αυτό απέναντι σε αυτούς που απείχαν. Ανοίξτε τις δομές και τις λειτουργίες του δήμου σε όλους ανά πάσα στιγμή και κάντε μας να νιώσουμε ότι ο δήμος ανήκει έμπρακτα σε μας.

3. Μελέτη και Στρατηγικός Σχεδιασμός: την επιταγή που λάβατε να διοικήσετε τις πόλεις μας, τη λάβατε τη στιγμή που η ΤΑ είναι αντιμέτωπη με τη θεσμική της μετάλλαξη. Ο Καλλικράτης σηματοδοτεί μια σοβαρή ανακατονομή (καλή ή κακή, άλλη υπόθεση..) των αρμοδιοτήτων σας. Φροντίστε να μάθουμε αναλυτικά τι σημαίνει αυτό, όχι εκ του αποτελέσματος, αλλά με έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση που θα μας βοηθήσει τόσο να σας στηρίξουμε όσο και να σας ελέγχουμε σε κάθε σας βήμα. Σχεδιάστε και ενημερώστε μας για το πως, το τι και το γιατί το κάνετε. Δε θα συγχωρήσουμε προχειρότητες, αυθαίρετες αποφάσεις, ατεκμηρίωτες πρωτοβουλίες που επηρέαζουν την καθημερινότητα μας. Για να το πετύχετε αυτό μελετήστε, διαβάστε, ενημερωθείτε: από σήμερα κιόλας, ακατάπαυστα, με προσοχή, με καθαρό μυαλό και συνέπεια. Αποφύγετε τα δημοσιοσχετίστικα και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και δείξτε μας ότι εισάγετε ένα άλλο Λόγο και ένα άλλο ύφος όταν μας μιλάτε για τη διαχείριση και τη διαμόρφωση της πόλης μας και της ζωής μας.

Γιώργο και Γιάννη, η πλειοψηφία όσων ψήφισαν αποδέχτηκε τα πολιτικά σας προγράμματα. Επειδή όμως στην ελάχιστη, ευνουχισμένη από τη λαίλαπα της επικοινωνίας και θολή από τον πολιτικό ορυμαγδό προεκλογική περίοδο, οι πολίτες δεν προλαβαίνουν να κατανοήσουν τι αυτά ορίζουν, φροντίστε να μάθουμε και γρήγορα. Και πιστέψτε μας ότι αν προδώσετε τις ελπίδες μας, με όση ετοιμότητα και αμεσότητα μας βρήκατε στο πλάι σας, με άλλη τόση και ακόμη περισσότερη θα μας βρείτε απέναντι σας. Έχετε μια χρυσή ευκαιρία να εγκαθιδρύσετε μια πολιτική στάση που στον πυρήνα της κατοικεί ο ανώνυμος πολίτης. Μην την σπαταλήσετε, θα μας εξαγριώσετε.

Σιδέρενια Μυαλά και Καλή Δύναμη!

via http://nothinking.posterous.com/33506996

Posted

Τέλος αποχής

H αποχή από το οτιδήποτε οφείλεται σε δύο ταυτόχρονες καταστάσεις, στο αρνητικό υπαρκτό και στο ανύπαρκτο θετικό.

Το πολιτικό σύστημα με την σημερινή του μορφή δεν αρέσει σε κανέναν. Το πολιτικό σύστημα με την αυριανή του μορφή δεν το βλέπει κανένας.Οι ευθύνες δεν αφορούν μόνο τους εντός πολιτικού συστήματος που αρνούνται να αλλάξουν. Αφορούν και τους εκτός πολιτικού συστήματος που δεν μπορούν να το αλλάξουν. Πάντα συμβαίνει αυτό. Αναρωτιούνται κάποιοι γιατί οι ερωτήσεις μας δεν απαντώνται από τους κυβερνήτες. Μα προφανώς γιατί δεν έχουν τις απαντήσεις. Αναρωτιόμαστε γιατί δεν παίρνουν τα μηνύματα ώστε να αλλάξουν. Μα προφανώς γιατί δεν θέλουν να αλλάξουν. Ψάχνουμε τους καλύτερους τρόπους να τους πιέσουμε να πάνε προς τα εκεί που θέλουμε εμείς. Όμως αυτό το "προς τα εκεί" πρώτον δεν υπάρχει και δεύτερον ακόμη και αν υπήρχε δεν θα αναγκάζαμε ποτέ το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα να το ακολουθήσει.

Το θέμα λοιπόν δεν είναι τι ρωτάμε ή τι ζητάμε. Το θέμα είναι τι κάνουμε. Κάθε ενεργός πολίτης φέρει την ευθύνη της μη εναλλακτικής. Όταν ανάγεται σε μείζονα πολιτική πράξη η ερώτηση και όχι η απάντηση που εγώ μπορώ να βρω, όταν η απλή αντίδραση παρουσιάζεται ως η μόνη διέξοδος, όταν το όχι θεοποιείται έναντι του εναλλακτικού ναι, τότε δυστυχώς η απάντηση είναι "ψηφίζω αυτούς του συστήματος ή δεν ψηφίζω κανέναν".

Όταν κάτι δεν μας αρέσει ή το αλλάζουμε ή το αντικαθιστούμε. Το να του γυρνάμε την πλάτη νομίζοντας ότι έτσι θα εξαφανιστεί ή θα αλλάξει μόνο του παραπέμπει σε άλλα συμπαθή δίποδα. Το ίδιο και το να του κουνάμε το δάκτυλο. Αυτούς τους νέους πολιτικούς οργανισμούς που ονειρευόμαστε, αυτό το νέο πολιτικό σκηνικό που οραματιζόμαστε, κάποιος πρέπει να το κάνει πραγματικότητα. Και αναρωτιέμαι, από ποιους περιμένουμε να υλοποιήσουν αυτά που θέλουμε? Τι κάνουν όλοι αυτοί που απέχουν και τι εμείς που τους κατηγορούμε?

Δεν θέλω να συζητάμε άλλο το τι πρέπει να γίνει. Θέλω να δω πως γίνεται, έστω μία φορά στην ζωή μου. Αν είμαι τυχερός....

Posted

Reform and revolution by Niccolò Machiavelli

"Reforming an existing order is one of the most dangerous and difficult things a prince can do. Part of the reason this is so is that people are naturally resistant to change and reform. Those who benefited under the old regime will resist him fervently, whilst those who stand to benefit from his new order will help him only half-heartedly. This is mainly because the reformers lack legitimacy, and because it is hard for people to believe in a proposed system that they haven't experienced for themselves. Moreover, it is impossible for the prince to live up to everybody's rosy expectations; inevitably, he will disappoint some of his followers. To counter this, a prince must have the means to force his supporters to keep supporting him even when they start having second thoughts. Only armed prophets succeed in bringing lasting change."

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Prince

Posted

Soccer economics

H Αργεντινή αφήνει την Ελλάδα να κερδίσει.

Το γενικότερο κλίμα αλλάζει.

Τα spreads πέφτουν.

Η παγκόσμια οικονομική αισιοδοξία ανακάμπτει.

Η Αργεντινή μέσα σε αυτό το κλίμα ξαναμπαίνει στις αγορές.

H Αργενιτνή και η Ελλάδα προκρίνονται στους 16.

Win-win strategy.

Posted

Δεν πιστεύεις. Δεν πείθεις.

Όσο περνάει ο καιρός αρχίζω να πιστεύω ότι η στρατηγική της "με το ζόρι" υιοθέτησης του μνημονίου ήταν εξ αρχής λάθος. Η κυβέρνηση έθεσε τον εαυτό της σε μία ιδιότυπη παγίδα. Είπε λίγο πολύ ότι τα μέτρα που παίρνει δεν τα πιστεύει αλλά της επιβάλλονται. Μία τέτοια στρατηγική μπορεί να αποφέρει βραχυπρόθεσμα οφέλη, καθώς προσπερνά με το επιχείρημα του έξωθεν επιβαλλόμενου μονόδρομου τους αρχικούς σκοπέλους, αλλά μεσοπρόθεσμα θέτει την κυβέρνηση σε μία διττή ομηρία. Από τη μία η τρόικα από την άλλη η αντιπολίτευση. Και με τη δεύτερη η ομηρία ήταν αναπόφευκτη καθώς όταν 2 δεν θέλουν να κάνουν κάτι, αυτός που τελικά το κάνει είναι μονίμως υπόλογος.

Η στρατηγική έπρεπε να είναι διαφορετική. Ναι, τα μέτρα είναι σκληρά αλλά τα λαμβάνουμε επειδή πιστεύουμε σε αυτά και όχι επειδή μας επιβάλλονται παρά τη θέληση μας. Αποτελούν αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές οι οποίες έπρεπε να πραγματοποιηθούν ανεξάρτητα από το αν μας τις έχουν ζητήσει ή όχι. Αν η κυβέρνηση δεν συμφωνεί σε ιδεολογικό επίπεδο (όπως άφησε να εννοηθεί ο ΓΑΠ παρασυρόμενος μάλλον από τα παλαιοσοσιαλιστικά αντανακλαστικά του) θα έπρεπε να αποσυρθεί και να αρνηθεί να εφαρμόσει μέτρα που αντιτίθενται στο DNA της. Να αφήσει άλλους να εφαρμόσουν τα όμορφα λόγια περί κεκτημένων και τους πιασάρικους τσαμπουκάδες περί αναδιάρθρωσης του χρέους.

Η κυβέρνηση έπρεπε να είναι συνεπής. Έπρεπε να πολεμήσει για να αποδείξει την ορθότητα των πράξεων της και όχι να κρύβεται πίσω από την μοιραία φύση τους. Τώρα έχει να λογοδοτήσει απέναντι σε μία κοινωνία που πείστηκε ότι βρίσκεται υπό πλήρη επιτροπεία, ότι κατρακυλά σε εξωτερικούς σχεδιασμούς, ότι πιέζεται να κάνει πράγματα που κανένας δεν πιστεύει ότι είναι για καλό. Και πείστηκε από την ίδια την κυβέρνηση.

Posted

Η ταξική πάλη

Όταν ο εκπρόσωποι της εργατικής τάξης κρεμάνε πανό στην ακρόπολη και οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης κάνουν πάρτυ στο Αβέρωφ, η ταξική πάλη γίνεται τσίρκο.

Posted

Η πρόταση μου για τον Δήμο της Αθήνας

Αποτελεί επιλογή με πολλά ρίσκα, με βασικότερο την κριτική εκ μέρους του Συν για τις γνωστές καρέκλες.

Όμως είναι μία ενωτική επιλογή που μπορεί να συπειρώσει το ΠΑΣΟΚ, ένα κομμάτι του Συν μέχρι και τους Οικ. Πρ. στο πρόσωπο ενός συμπαθούς, ακέραιου, έμπειρου και ικανού στελέχους της κεντροαριστεράς.

Τέλος θα είναι ένα πρώτο βήμα για να αποκτήσει ρόλο και momentum η προσπάθεια για την ανασύσταση μίας νέας (κανονικής αυτή τη φορά) ανανεωτικής αριστερας.

Για αυτούς και πολλούς άλλους λόγους

Kouvelis for Mayor

Posted

Αυτά που έχασε ο Συνασπισμός

Μετά τις εξελίξεις του συνεδρίου του ο Συνασπισμός έχασε τρία πολύ βασικά πράγματα:

1. Έχασε το ανανεωτικό του άλλοθι. Την δυνατότητα που είχε ως σήμερα να αμβλύνει τον υφέρποντα αριστερισμό του προβάλλοντας μετά από κάθε έκρηξη του το ανανεωτικό πρόσωπο ως άλλοθι και εξισορροπιστικό παράγοντα. Μετά από κάθε παραλληρηματική εμφάνιση του Λαφαζάνη ακολουθούσε σχεδόν πάντα η πυροσβεστική παρουσία ενός Κουβέλη ή ενός Παπαδημούλη στα ΜΜΕ για να εκλογικεύει τις ιδεολογικές φανφάρες του κόμματος.

2. Έχασε την διεπαφή του με την κεντροαριστερή πλειοψηφία που τον καθιστούσε εν δυνάμει καθοριστικό πολιτικό παράγοντα. Διέκοψε και το τελευταίο κανάλι που συνιστούσε την περίεργη μεν αλλά συνεχώς παρούσα διαλεκτική του σχέση με τον κεντροαριστερό χώρο. Μία σχέση που αποτελούσε δυστυχώς την βασική ζωογόνο δύναμη και τον πυλώνα της κοινοβουλευτικής παρουσίας του κόμματος .

3. Έχασε τα καλύτερα στελέχη του.

Από χθές ο Συνασπισμός μετετράπει και επισήμως από κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς σε κόμμα του εναλλακτικού κομμουνισμού. Το δυστυχές είναι ότι αυτή η εξέλιξη ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη μετά το ιστορικό λάθος του κόμματος να εκλέξει τον Αλ. Αλαβάνο αντί του Μιχ. Παπαγιαννάκη στην ηγεσία του κόμματος.

Το ακόμα πιο δυστυχές είναι ότι και το μέλλον αυτού του χώρου είναι εξίσου αναμενόμενο. Θα έχει κατά πάσα πιθανότητα την εξωκοινοβουλευτική μοίρα που του κληροδότησαν οι συνιστώσες του.

Posted

Το ολοήμερο σχολείο ως εργαλείο αξιολόγησης

Με τις τελευταίες ανακοινώσεις του Υπουργείου Παιδείας αναδημοσιεύω ένα παλιό μου post που έγινε λίγο πιο επίκαιρο.

Κατά την γνώμη μου ένας βασικός πυλώνας μίας ουσιαστικής μεταρρύθμισης είναι το ολοήμερο σχολείο σε όλες τις βαθμίδες του. Η μετατροπή του σχολείου σε έναν χώρο παροχής ολοκληρωμένων υπηρεσιών εκπαίδευσης και δημιουργικής ψυχαγωγίας των μαθητών, στον οποίο το σημερινό μοντέλο βασικής διδασκαλίας – εξέτασης – βαθμολόγησης θα ενοποιηθεί με τις λειτουργίες της μελέτης, την ενισχυτικής διδασκαλίας και της πρακτικής εξάσκησης. Θα δημιουργηθεί έτσι ένας χώρος όπου οι μαθητές θα διδάσκονται στις πρώτες βασικές ώρες και στην συνέχεια θα έχουν την δυνατότητα να μελετούν μέσα στον ίδιο χώρο μόνοι τους ή κατά ομάδες υποστηριζόμενοι από καθηγητές που θα βρίσκονται εκεί για να βοηθήσουν στην μελέτη, να εντοπίζουν και να αντιμετωπίζουν τις αδυναμίες και να παρέχουν στους μαθητές ένα πλαίσιο δημιουργικής εξάσκησης και εφαρμογής των όσων διδάσκονται. Οι ιδέες σχετικά με τα μοντέλα του ολοήμερου σχολείου είναι πολλές και η συζήτηση για τον χαρακτήρα του μεγάλη.

Πέρα όμως από τον χαρακτήρα και την δομή του ολοήμερου σχολείου, είναι αρκετά ενδιαφέρον να προσεγγίσουμε τον θεσμό και από μία άλλη οπτική γωνία, αυτή της χρήσης του ως εργαλείο αξιολόγησης και επαγγελματικής βελτίωσης των εκπαιδευτικών.

Ένα πιθανό μοντέλο μπορεί να είναι το εξής: Οι δύο κατηγορίες εκπαιδευτικών που υπάρχουν σήμερα, οι οργανικοί οι οποίοι καλύπτουν οργανικές θέσεις και οι ωρομίσθιοι, να θεσπιστούν ως βαθμίδες, με κατώτερη την δεύτερη. Οι οργανικές θέσεις θα αφορούν την πρωινή βασική διδασκαλία και αξιολόγηση των μαθητών (Εκπαιδευτικοί Βασικής Διδασκαλίας) ενώ η δεύτερη περίοδος του ολοήμερου σχολείου, αυτή της μελέτης και της υποστήριξης, θα επανδρώνεται από τους λεγόμενους εκπαιδευτικούς υποστήριξης (Ε.Υ.) οι οποίοι θα είναι ωρομίσθιοι. Κάθε νέος εκπαιδευτικός θα εισέρχεται στο εκπαιδευτικό σύστημα πάντα μέσω της βαθμίδας υποστήριξης. Αυτό σημαίνει ότι οι επιτυχόντες των εξετάσεων του ΑΣΕΠ (και μόνο αυτοί) θα προσλαμβάνονται αρχικά ως εκπαιδευτικοί υποστήριξης με σχέση ωρομίσθιου.

Ο αριθμός των νεοεισερχόμενων Ε.Υ. μπορεί και πρέπει να είναι μεγαλύτερος από αυτόν που απαιτείται καθώς δεν θα επιβαρύνει το συνολικό κόστος αμοιβών. Μετά από μία περίοδο δοκιμαστικής συναναστροφής με τους μαθητές, οι τελευταίοι θα καλούνται να επιλέξουν τους Ε.Υ. με τους οποίους επιθυμούν να εργαστούν. Οι Ε.Υ. που θα επιλέγονται από τους περισσότερους μαθητές θα καλούνται να καλύψουν τις ώρες μελέτης και υποστήριξης αμειβόμενοι σε ωριαία βάση και μάλιστα με αμοιβές ανταγωνιστικές της αγοράς φροντιστηρίων. Οι επιλογή των Ε.Υ. θα αναθεωρείται σε μηνιαία βάση προκειμένου να δίνονται εκ νέου ευκαιρίες σε όλους τους εκπαιδευτικούς και να υπάρχουν οι απαραίτητες διορθώσεις όσον αφορά τις αξιολογήσεις εκ μέρους των μαθητών.

Οι συνολικές ώρες συμμετοχής του κάθε Ε.Υ. στο πρόγραμμα μελέτης και υποστήριξης θα αποτελούν τον βασικότερο παράγοντα αξιολόγησης τους. Όταν απαιτείται η πλήρωση κενών οργανικών θέσεων βασικής διδασκαλίας, αυτές θα πληρώνονται από Ε.Υ. με βάση καταρχήν το σύνολο των ωρών υποστήριξης στις οποίες επιλέχθηκαν να συμετάσχουν και δευτερευόντος (κυρίως για λόγους επιλογής σχολείων) από την απόδοσή τους στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ.

Το συγκεκριμένο μοντέλο εισάγει τα εξής σημαντικά στοιχεία στο εκπαιδευτικό σύστημα:

περιορισμός του μισθολογικού κόστους που αποτελεί το βασικότερο εμπόδιο για την υλοποίηση του ολοήμερου σχολείου.
προσέλκυση μεγάλου αριθμού εκπαιδευτικών στα πρώτα στάδια του εκπαιδευτικού συστήματος χωρίς μισθολογικό κόστος με σκοπό αφενός να δοθούν ευκαιρίες σε όλους και αφετέρου να διευκολυνθεί η αφαίμαξη της παραπαιδείας από ικανούς εκπαιδευτικούς
παροχή ισχυρών κινήτρων επαγγελματικής αναβάθμισης και αμοιβής τα οποία θα ενισχύσουν των υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των νέων εκπαιδευτικών και θα εξασφαλίσουν ένα υψηλό επίπεδο απόδοσης στον τομέα της μελέτης και υποστήριξης στο σχολείο. Έτσι ο συγκεκριμένος τομέας θα μπορέσει να καταστεί ανταγωνιστικός απέναντι στους φορείς της παραπαιδείας καθώς θα υπερτερεί ποιοτικά.

και το σημαντικότερο,

η θέσπιση μίας αξιόπιστης μεθοδολογίας αξιολόγησης των νέων εκπαιδευτικών που θα βασίζεται στους κατεξοχήν αρμόδιους να κρίνουν (μαθητές και γονείς) μέσα από μία διαδικασία προσωπικής επιλογής που δεν αφήνει περιθώρια στους αξιολογούντες να κρίνουν με κριτήρια άσχετα με την απόδοση του εκπαιδευτικού.

Τέλος ένα δεύτερο επίπεδο αξιολόγησης θα πρέπει να εισαχθεί και στο επίπεδο της βασικής διδασκαλίας. Έχοντας ως δεδομένο ότι οι οργανικές θέσεις έχουν καλυφθεί από τους καλύτερους Ε.Υ. , θε πρέπει να εξασφαλιστεί ότι αυτοί οι εκπαιδευτικοί θα παραμείνουν καλοί και μετά την αναβάθμισή τους. Δυστυχώς εδώ η μέθοδος της αξιολόγησης μέσω της επιλογής δεν μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά λόγω του περιορισμένου αριθμού των κρινόμενων. Χρειάζονται άλλες ιδέες που ελπίζουμε να ακούσουμε κατά την διάρκεια του διαλόγου.

Posted

Archive